Dankzij een slim spel met het water hebben boeren en burgers het Groene Hart eeuwenlang droog en bewoonbaar kunnen houden.
In het veenweidegebied bestaat de drassige ondergrond uit resten afgestorven planten en bomen.
Als water aan het veen wordt ontrokken, gaat zuurstof zich verbinden met
het organisch materiaal. De plantenresten lossen dan als het ware op
(oxideren) met als gevolg een dalende bodem (inklinken). Waar
inklinking toe leidt, is te zien aan de hervormde kerk in Hazerswoude-Dorp.
Bij de bouw in 1646 lagen de kerkdeuren nog op maaiveldniveau. Nu liggen
de deuren twee meter boven straatniveau.
U
loopt grotendeels over asfalt en soms over onverharde wegen. Honden zijn
op deze route niet toegestaan.
plaats uw muis op de kaart voor details